امروز جمعه 27 اردیبهشت ماه همانطور که از قبل هم اطلاع رسانی شده بود با مشارکت هیئت و موسسه قرض لحسنه مهر میهن ، یک برنامه پاکسازی کوهستان تدارک دیده شد و به انجام رسید و در نهایت هم مقدار زیادی زباله توسط شرکت کنندگان جمع آوری شد تا به پایین انتقال داده شود.
در طول مسیر وقتی خودم هم داشتم زباله هایی رو که می دیدم جمع می کردم همه اش به این موضوع فکر میکردم که این همه کوهنورد که امروز با جان و دل و با تقبل زحمات فراوان در این هوای سرد و گاهی همراه با بارش آنهم بارش برف در حال جمع آوری زباله ها و پاکسازی کوهستان هستند مگر همانهایی نیستند که همواره به کوه می آیند و اصولا اگر همین تعداد به قدری که امروز زحمت کشیدند یک دهم در اوقات و روز های دیگر توجه داشته باشند و دیگران را راهنمایی کنند آیا باز هم محیط زیبا و بکر کوهستان اینقدر زباله در خود خواهد دید .
جواب را خیلی جستجو کردم تا در انتها به این نتیجه رسیدم که در اغلب مواقع انسانها خود متوجه زیانی که به طبیعت می رسانند نیستند و مقدار زیان را با اندازه زباله قیاس میکنند در چنین قیاس نامیمونی است که گاها انسان به این نتیجه میرسد که " خوب یک در بطری کوچک یا یک بسته بندی پلاستیکی شکلات یا یک کیسه پلاستیک کوچک " چه آسیبی میتواند برای این کوه بزرگ داشته باشد. و همین است که بعضا حتی کوهنوردان و دوستداران طبیعت نیز دچار آن شده و به صورتی کاملا ناخواسته عامل آلودگی کوهستان میگردند.
آلودگی در کوهستان اینگونه تعریف میگردد که هر عنصر اضافی یا نامتجانس با طبیعت که حضورش باعث ایجاد اثری سوء در محیط زیست باشد زباله تلقی میگردد .حال با این توضیح دیگر اندازه و مقدار مهم نیست بلکه وقوع و انجام است که معنی دار می شود مثلا در کوهستان الوند که در هر هفته پذیرای خیل عظیمی از کوهنوردان و طبیعت گردان هم استانی و برون استانی می باشد اگر به صورت میانگین فقط در روز جمعه 5 هزار نفر در محیط کوهستان حضور یابند و فقط نیمی از این تعداد در این حضور یک زباله در حد در بطری یا بطری یا قوطی کنسرو یا بسته بندی پلاستیکی مواد غذایی یا باطری الکتریکی یا فیلتر سیگار یا کیسه های پلاستیکی و یا صد ها مورد ریز و درشت دیگر را از خود برجای بگذارند ظرف مدت یکماه 10 هزار مورد زباله در کوهستان رها میشود که با وجود گسترده تر شدن آلودگی برخی از اقلام زائد به مرور زمان اگر هر 4 مورد را موجب آلودگی یک متر مربع اتز محیط کوهستان فرض کنیم در هر ماه حد اقل 2 هزار متر مربع از محیط با حداقل 4 قطعه زباله به زشتی کشیده شده است. همین موضوع است که وظیفه سنگین تک تک افراد را در قبال پاکیزگی کوهستان یادآور می شود و نشان میدهد که کلیه افراد در قبال کوچکترین جزء مواد زائد و زباله مسوول هستند و زباله را باید زباله دانست و از ریختن آن اجتناب کرد حتی اگر به اندازه یک بند انگشت باشدحال چگونه باید این فرهنگ را نهادینه کرد دیگر برمیگردد به تلاش و خواست عمومی که در بین جامعه هدف وجود دارد که خوشبختانه هرروزه در حال رشد و ارتقائ نیز هست
در آخر به امید آنروز که تک تک کوهنوردان و طبیعت گردان به عنوان یک مامور حراست از محیط زیست نه تنها باعث بروز کمترین آلایندگی در محیط نمی شوند بلکه با تذکرات و یادآوری های به جا و مناسب موجبات فرهنگ سازی عمومی و آشنایی خانواده ها و افراد کم توجه را نیز با این مهم فراهم می آورند.
